Ocena ryzyka
w wewnętrznym systemie wodociągowym

Podczas audytu identyfikowane i opisywane są miejsca, w których może dochodzić do stagnacji wody — martwe końce, ślepe odcinki oraz fragmenty instalacji c.w.u. poza cyrkulacją. Dla każdego takiego miejsca opracowywane są zalecenia ograniczające ryzyko rozwoju biofilmu i bakterii.

W ramach oceny ryzyka wykonywana jest mapa temperatury wody w obiekcie, obejmująca przynajmniej 20% punktów reprezentatywnych. Pomiary pozwalają wykryć problemy z cyrkulacją, podziałem stref, izolacją przewodów oraz miejsca, w których mogą powstawać warunki sprzyjające rozwojowi bakterii.

Na podstawie wszystkich ustaleń przygotowywany jest plan zarządzania budynkiem i wewnętrznym systemem wodociągowym. Obejmuje on szczegółowy harmonogram działań jednorazowych oraz cyklicznych, które pomagają właścicielowi budynku w prawidłowym zarządzaniu systemem wodociągowym.

Analizie podlegają historyczne i aktualne wyniki badań wody, w tym parametry mikrobiologiczne, chemiczne i wskaźnikowe. Ich interpretacja pozwala wychwycić powtarzające się nieprawidłowości, ocenić skuteczność dotychczasowych działań i precyzyjniej określić rzeczywiste ryzyka w obiekcie.

W ramach oceny ryzyka analizie podlega zabezpieczenie systemów przed przepływem wstecznym. Sprawdzane jest, czy w wymaganych miejscach są zamontowane zawory antyskażeniowe i zwrotne, czy mają odpowiednią klasę oraz czy są prawidłowo eksploatowane.

W punktach reprezentatywnych przeprowadzany jest przegląd techniczny armatury i urządzeń sanitarnych, w tym perlatorów, słuchawek prysznicowych i końcówek wypływowych. Na podstawie oględzin, dokumentacji fotograficznej i wywiadu z personelem można ustalić, które punkty wymagają czyszczenia, dezynfekcji, wymiany lub regularnego płukania.

Ocena ryzyka uwzględnia, kto korzysta z wody w budynku i w jakim celu jest ona używana: do picia, higieny, przygotowania posiłków, utrzymania czystości lub procesów technicznych. Pozwala to właściwie ocenić poziom zagrożenia oraz dobrać środki bezpieczeństwa do realnych potrzeb obiektu i jego użytkowników.

Zgodnie z ustawą ocena ryzyka obejmuje również badania na obecność bakterii Legionella pneumophila, oraz w określonych przypadkach — badania stężenia ołowiu. Wyniki służą do potwierdzenia bezpieczeństwa instalacji albo do wyznaczenia działań naprawczych i dalszego harmonogramu monitoringu.

W ramach oceny ryzyka analizowane są materiały i wyroby mające kontakt z wodą, takie jak przewody, armatura, zbiorniki, urządzenia i elementy instalacji. Sprawdzany jest ich rodzaj, stan techniczny, zgodność z przeznaczeniem oraz potencjalny wpływ na migrację zanieczyszczeń i rozwój mikroorganizmów.

W ramach oceny ryzyka opracowywana jest mapa punktów poboru wody oraz miejsc wskazanych do badań i monitoringu. Dzięki temu łatwiej zaplanować pobór próbek, kontrolę jakości wody i szybkie działania naprawcze w konkretnych strefach budynku.

Każde zidentyfikowane zagrożenie oceniane jest pod kątem prawdopodobieństwa wystąpienia oraz skali możliwych konsekwencji. Na tej podstawie tworzona jest macierz ryzyka, która pozwala ustalić priorytety działań i skupić się najpierw na obszarach o największym znaczeniu dla zdrowia użytkowników.

W ramach oceny ryzyka szczegółowo opisywane są wszystkie elementy wewnętrznego systemu wodociągowego: zasilanie budynku w wodę, rurociągi, układy magazynujące wodę zimną, układy podnoszenia ciśnienia, urządzenia podgrzewające, zbiorniki, cyrkulacja oraz urządzenia do dezynfekcji.